tag:blogger.com,1999:blog-65183905463636422562012-02-16T05:37:31.460-08:00ΝΙΚΟΣ ΜΕΝΤΖΙΝΗΣ: ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ...ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΡΥΜΜΕΝΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΥΡΤΑΡΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ. ΣΕ ΤΟΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΑ ΦΕΡΝΩ ΣΤΟ ΦΩΣ. ΙΣΩΣ ΦΤΑΙΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ. ΙΣΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΥΣ. ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ Η ΣΕ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣΝίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.comBlogger291100tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-58183286356656626802011-09-11T02:07:00.000-07:002011-09-11T02:07:09.951-07:00Εύφλεκτη πόλη: Το πρώτο μου ΜυθιστόρημαΚυκλοφορεί ήδη το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο: "Εύφλεκτη πόλη. Το χειρόγραφο μιας εξέγερσης" από τις εκδόσεις ΙΤΑΝΟΣ (http://www.ekdoseis-itanos.gr). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΠΟΥ ΡΩΤΟΥΝ, ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΕΥΦΛΕΚΤΗ ΠΟΛΗ" ΜΠΟΡΕΙΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΥΣΙΔΑ ΙΑΝΟΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: http://www.ianos.gr/index.asp?park=bk_item&key=0262030Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-84431111817431763032010-10-13T01:17:00.000-07:002010-10-13T01:17:12.619-07:00Ο Παναγιώτης βγήκε στην πόλη<!--[if gte mso 9]> Normal 0 MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 10]>
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:"Κανονικός πίνακας";
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:"";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001ptΝίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-52082296157890003532010-05-26T23:06:00.005-07:002010-05-26T23:06:13.634-07:00Οι 4 όψεις του τραπεζιού
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Garamond;
panose-1:2 2 4 4 3 3 1 1 8 3;
mso-font-charset:161;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-sizeΝίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-9788427880031311082010-05-26T23:06:00.001-07:002010-05-26T23:06:09.201-07:00Οι 4 όψεις του τραπεζιού
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:Garamond;
panose-1:2 2 4 4 3 3 1 1 8 3;
mso-font-charset:161;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-parent:"";
margin:0cm;
margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-sizeΝίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-46440842025037855272009-02-23T22:51:00.000-08:002009-02-23T22:53:58.269-08:00Λαβύρινθος (Με σεβασμό στον Χόρχε)Ξέρω πως με φοβούνται. Ξέρω πως πάντα, ήμουν το τέρας, ή ο τρελός αν θέλετε, που άλλους τρόμαζε και άλλους χαροποιούσε η παρουσία μου, στα πολύπλοκα παιχνίδια εξουσίας του ανακτόρου. Το ξέρω πως δεν πολυβγαίνω και δεν έχω αυτό που λέμε συναναστροφές και στις τελετές του ανακτόρου λείπω αρκετά χρόνια τώρα. Όμως το σπίτι μου, είναι τεράστιο κι ανοικτό στον καθένα. Ούτε Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-28809031565989749982009-02-23T22:49:00.001-08:002009-02-23T22:49:38.414-08:00Η πόλη...Όλες οι πόλεις, κρύβουν στην κοιλιά τους λίγη στάχτη. Άλλες από παλιά σπιτικά, άλλες από σχέσεις, άλλες από ζωές καμένες στη φλόγα της ζωής. Η πόλη μας, γιομίζει το στόμα μου χώμα και σκόνη. Παρότι με καρφώνει στο χώμα καθημερινά, με την αυθάδεια της ασχήμιας και της απαξίωσης αγαπημένων πραγμάτων, την αγαπώ. Όπως μια γυναίκα, απελπισμένα. Που ξέρεις ότι τη χάνεις κι όμως παλεύεις γι` αυτήν με Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-4258429503623600292008-03-21T00:45:00.000-07:002008-03-21T00:48:48.320-07:00Παγκόσμια ημέρα ποίησηςΠάνω στο στίχο που θα γράψω ακροβατώΠάνω στο στίχο που 'χω γράψει ισορροπώΈνα κλαδί γερό είναι το ποίημαΠου δένω πότε - πότε εκεί την κούνια μουΝα αιωρούμαι πάνω από το μαύροΑντώνης ΦωστιέρηςΣε μια εποχή αντιποιητική, σε μια εποχή που η βία της εξουσίας συντρίβει ανθρώπινες ζωές, κάποιοι στίχοι ακόμα λειτούργουν ως τσεκούρι που σπάει την παγωμένη θάλασσα μέσα μας.Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-80221122288733866652007-12-17T22:28:00.000-08:002008-12-08T23:21:13.892-08:00Τα τελευταία Χριστούγεννα του ΠετρίτΟ Πετρίτ, βάδιζε στην Πλατεία Ελευθερίας. Το λαχάνιασμα, από το τρελό του, άγριο τρέξιμο, του είχε φύγει, μαζί και το άγριο μεθύσι του. Τα λαμπιόνια και το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, έλαμπαν σε κάθε κατεύθυνση, στέλνοντας φωτεινά βλέμματα στους περαστικούς, μαυλίζοντάς τους, προσκαλώντας τους, στο μεγάλο πανηγύρι των αγορών. Οι γιγάντιοι στύλοι, ανέβαιναν στον ουρανό αυθάδικα, προκαλώντας το Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-12045216110703426972007-08-17T23:00:00.000-07:002007-08-17T23:01:07.697-07:00Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-20912737683815937892007-04-28T06:05:00.001-07:002007-04-28T06:05:56.782-07:00Η ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ«Πείτε του ήλιο να φανεί καινα μας αγκαλιάσει, όπως μας αγκαλιάζουνε του αργαλειού τα δώρα….»Π.& Χ. Κατσιμίχας Στα λασπωμένα χωράφια της επαρχίας, στους νοτισμένους δρόμους της πόλης, η άνοιξη άρχισε και πάλι την ατέλειωτη κι αιώνια βόλτα της. Αδιαφορώντας για τον κακόπιστο βοριά και τις αγριάδες του, εγκαταστάθηκε κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων και περιμένει ένα χάδιΝίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-12034770083382602372007-04-28T06:02:00.000-07:002007-04-28T06:03:50.272-07:00ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΛΕΞΕΙΣ Η Η ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΦΗΜΕΡΟΥ«Έδιωξα από πάνω μου κάθε άλλη σκέψη. Άφησα τον περιβάλλοντα κόσμο να διαλυθεί στην ασάφεια[1]», άνοιξα τον υπολογιστή….. Το να αποτυπώνεις στην οθόνη του υπολογιστή τις σκέψεις σου και μετά από λίγο να τις βλέπεις τυπωμένες στο χαρτί της εφημερίδας ή του περιοδικού, ήταν και είναι κάτι που πάντα με αναστάτωνε.Πότε οργισμένος από την μίζερη καθημερινότητα, πότε ενθουσιασμένος από γεγονότα Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-46228870372661904612007-04-26T01:24:00.000-07:002007-04-26T01:25:34.911-07:00ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΥ ΚΙ ...ΕΡΩΤΑ«Κι οι λέξεις φλέβες είναιμέσα τους αίμα τρέχειόταν σμίγουν οι λέξειςτο δέρμα του χαρτιού ανάβει κόκκινοόπως την ώρα του έρωτατο δέρμα του άντρα και της γυναίκας»Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον Γιάννης Ρίτσος Πως προ-λογίζεται ο λόγος περί έρωτα; Πριν, μετά ή εντός του λόγου ο έρωτας; Η επιθυμία; Έχει λόγο η επιθυμία ή μόνο επί- λογο; το τέλος του έρωτα; Με απλά λόγια: Πότε Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-81915547547516642162007-04-26T01:21:00.000-07:002007-04-26T01:22:47.819-07:00Η ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ«Ξέρω κηρύγματα και ρητορείες πάλι. θα πειςΕ ναι λοιπόν! Κηρύγματα και ρητορείεςΣαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξειςγια να μην τις παίρνει ο άνεμος» Ποιητική Μ Αναγνωστάκης Ακούω πολλές φορές από γνωστούς και φίλους που τυχαίνει να διαβάζουν τα κείμενά μου, την άποψη ότι είμαι απόλυτος στις θέσεις μου και αρκετά αιχμηρός. Ξινό το ύφος μου το χαρακτηρίζουν. Βγάζεις Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-8979931331525661102007-04-26T01:16:00.000-07:002008-12-08T23:21:14.074-08:00ΟΙ ΠΡΙΓΚΙΠΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ Τους έχετε δει κι ακούσει. Ίσως εσείς και τα παιδιά σας, να σταθήκατε μερικά λεπτά, απολαμβάνοντάς τους, ή κάποιες άλλες στιγμές να τους αποδιώξατε, ενοχλημένοι από την ξαφνική τους παρουσία. Μιλώ για τους πλανόδιους καλλιτέχνες (μουσικούς, μίμους και άλλους), που σιγά σιγά, κάνουν την εμφάνισή τους και στο Ηράκλειο. Στήνουν την αυτοσχέδια σκηνή τους, σε πεζοδρόμους και πλατείες και Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-49973174444926652352007-04-21T23:13:00.000-07:002007-04-21T23:14:16.788-07:00ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ Είναι κάποιες μέρες ηλιόλουστες κι ευλογημένες, που εύχεσαι να χωθείς μέσα τους και να τις ζήσεις μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Να ρουφήξεις κάθε συνάντηση, κάθε ανθρώπινη παρουσία. Απλά, έτσι χωρίς υστερόβουλες σκέψεις και «πρέπει». Μέρες που σου πιάνουν κουβέντα και εσύ δεν θες τίποτα άλλο από το να κάθεσαι να τις ακούς. Μου λείπουν τούτες οι μέρες, στον τόπο που τα πράγματα Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-66140883502282567182007-04-21T23:11:00.001-07:002007-04-21T23:11:54.543-07:00ΒΟΡΒΟΡΟΣ« Το στοχασμό σας , που ονειροπολεί στα μυαλά σας τα νερουλιασμένα, σαν λακές που παραπάχυνε στο λιγδιασμένο ντιβάνι γερτός, θα τον ερεθίσω με της καρδιάς το ματόβρεχτο κουρέλι, χλευασμό θα χορτάσω, θρασύς, φαρμακερός……»Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι«Σύννεφο με παντελόνια» «Τετράπτυχο» Εκδόσεις Οδυσσέας. Τι ήταν πάλι κι αυτό; «Αποκαλύψεις» επί «αποκαλύψεων», Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-10126710386911536022007-04-19T22:09:00.000-07:002007-04-19T22:11:49.010-07:00Στο Ενετικό λιμάνιΜου αρέσει, να σοδιάζω ώρες, ελάχιστες είναι η αλήθεια, περπατώντας στην πόλη. Αφήνοντας πίσω μου, σκοτούρες και έγνοιες δουλειάς. Συναντώντας απρόσμενα, ανθρώπους που αγάπησα. Η θάλασσα, πάντα με καλεί, ακόμα κι όταν φουρκισμένη ξεσπά, θυμωμένη, που της γυρίσαμε τις πλάτες μας. Σαν να προσπαθεί να ξαναβρεί, παλιά σημάδια, που χέρια άπονα, σώριασαν ερείπια ή τα ξέχασαν: Τον μικρό Κούλε, τα Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-66173858654014262692007-04-15T21:42:00.001-07:002007-04-15T21:42:48.933-07:00ΤΡΕΙΣ ΔΡΟΜΟΙ Το ασανσέρ γυαλιστερό, τον περιόρισε χαιρέκακα στους τοίχους του, που αδιαφορούσαν για την ανυπομονησία του. Το ατσάλι παραμόρφωνε το όμορφο, πρόσωπο του Στρατήγη. Αγουροξυπνημένος-περασμένες 3 το πρωί-, βλαστήμησε την τύχη του. Αφανής ιδιοκτήτης σε τέσσερα γραφεία κηδειών. 24 ώρες λειτουργίας, υποκαταστήματα σε όλο το Νομό. Η ταμπέλα με το νέον σε χρώμα ιώδες, αναβόσβηνε ολημερίς, Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-91297753576591071462007-04-15T11:15:00.001-07:002008-12-08T23:21:14.444-08:00ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣΙστορία πρώτη: ΚατερίναΞύπνησε. Το ρολόι συνεχίζει να κτυπά, ασταμάτητα. Το χέρι της τυφλός ιππότης, το αναζητά και το σωπαίνει για πάντα. Η ανάσα του Γ….. δίπλα της ακανόνιστη. Το σεντόνι τυλίγει μόνο τη μέση του, η πλάτη του φωτίζεται από τα στορ του παραθύρου. Γραμμές λευκές , γραμμές μαύρες της διηγούνται το όνειρό του. Ακουμπάει τα πόδια της στα πλακάκια, η δροσιά τους την ξυπνά.Τρία βήματα Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-69870972941920954472007-04-15T11:07:00.000-07:002008-12-08T23:21:14.622-08:00ΠΟΡΤΡΕΤΟΤο γεγονός πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, χωμένο σε ένα μονόστηλο στις μεσαίες σελίδες των εφημερίδων: «Το 7ο εργατικό ατύχημα από την αρχή του έτους. Στο χώρο των Νεωρίων ο 40χρονος εργάτης Άγγελος Μ, βρήκε φρικτό θάνατο πέφτοντας από την σκαλωσιά ύψους 6 μέτρων. Τηρούσαμε όλα τα μέτρα ασφαλείας, η κακιά στιγμή. Δήλωσε ο επιβλέπων μηχανικός. Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος δεν βρέθηκε για να κάνει δηλώσεις.Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-29775073398791355202007-04-15T07:39:00.000-07:002008-12-08T23:21:14.735-08:00ΤΖΑΝΕΤΑ Η Τζανέτα Κ. , είχε να βγει από το σπίτι της, πάνω από μια βδομάδα. Το τελευταίο διάστημα , είχε περιορίσει θάλεγες ακόμα και τις βασικές ανάγκες της και περνούσε τις ώρες της στο δυάρι της οδού Θάσου, στην μικρή επαρχιακή πόλη, φροντίζοντας μόνο το καναρίνι της και στοιχειωδώς και τον εαυτό της. Δεν ασχολήθηκε καν με τις Χριστουγεννιάτικες ετοιμασίες που τόσα Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-90169353939702520432007-04-15T07:36:00.000-07:002007-04-15T07:37:26.439-07:00ΘΑ ...ΓΥΡΙΣΟΥΝΤο φτωχικό δωμάτιο εκείνη την νύχτα γιομάτο φως ακτινοβολούσε. Αναμμένα όλα τα διαθέσιμα φωτιστικά, που ελάχιστες φορές είχαν δώσει τη λάμψη τους. Ο πολυέλεος με τα κρυστάλλινα κεριά, οι απλίκες στους τοίχους, ακόμα και το φως της εξώπορτας. Το τραπέζι, ανοιγμένο διάπλατα. Τα ποτήρια αστραποβολούσαν και ανέμεναν χέρια να τα υψώσουν και να πουν ευχές για άλλη μια φορά. Στο μέσον του, ένα πανέρι Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-56201847844649124342007-04-15T07:35:00.001-07:002007-04-15T07:35:34.403-07:00ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Το ρολόι έδειχνε 11.50. Η μέρα του κόλαση. Επισκέψεις σε 10 ιδρύματα, τη στολισμένη κεντρική αγορά, χειραψίες και παγωμένα χαμόγελα, Κάλαντα από μαραζωμένα πιτσιρίκια και ανύπαρκτους συλλόγους!! Οι «συνεργάτες», είχαν φύγει εδώ και ώρα. Παραμονή Χριστουγέννων κι έδειξε για άλλη μια φορά τα φιλεργατικά του αισθήματα, δίνοντας άδεια σε όλους, ακόμα και στην μικρή που πολύ θα ήθελε Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-28005935054131191082007-04-15T07:33:00.000-07:002007-04-15T07:34:07.466-07:00ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ PUZZLE O Μάκης Αναστασίου, άναψε το εικοστό τσιγάρο του. Το γραφείο του γιομάτο από φωτογραφίες που μπερδεύονταν κι επιχειρούσαν να πρωταγωνιστήσουν στο βλέμμα του. Τις παραμέρισε. Σηκώθηκε από την πολυθρόνα του και πλησίασε το παράθυρο. Με μια μηχανική κίνηση έστριψε το μηχανισμό και τα στόρια παραμέρισαν με μια θεατρική θαρρείς κίνηση, αφήνοντας ελεύθερο το οπτικό του πεδίο. Από τον πέμπτο όροφο,Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-30125339875454954122007-04-15T07:31:00.000-07:002008-12-08T23:21:14.937-08:00ΠΑΣΧΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟΗ προσφορά, όντως εντυπωσιακή: Για τις τρεις μέρες του Πάσχα, full διατροφή και συμμετοχή στις εκδηλώσεις του ξενοδοχείου, μόνο 110 Ευρώ. Ήταν μια κάποια λύση. Μόνος, περνοδιάβαινε τους δρόμους της πόλης, όταν η αφίσα στο τουριστικό γραφείο, τον λυπήθηκε και του φανερώθηκε. Σαν έτοιμος από καιρό, χώθηκε μέσα και ζήτησε πληροφορίες.-«Μόνος»; Τον ρώτησε η βαμμένη ξανθιά.-«Ναι ξέρετε, οι δουλειές Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-35542132807435536742007-04-15T07:30:00.001-07:002007-04-15T07:30:38.111-07:00ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΠερπάτησε στα ίδια μονοπάτια των παιδικών του χρόνων. Μέσα του Απρίλη, η άνοιξη βασίλισσα θριαμβολογούσε. Λίγα από τα άψυχα πράγματα είχαν αλλάξει ή αυτός δεν έβλεπε τις αλλαγές; Αναρωτήθηκε πολλές φορές. Οι ίδιες μυρωδιές τον προϋπάντησαν. Ήταν εκεί διάσπαρτες στον αέρα. Πρώτα από όλα η μυρωδιά του σκίνου, δριμιά και πικάντικη. Όπως τότε που χωμένος στα κλωνάρια του περίμενε αναψοκοκκινισμένος Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-86661802597217422132007-04-15T07:26:00.000-07:002008-12-08T23:21:15.059-08:00ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΟΥΡΗΤΗΡΙΑΔεκατέσσερα σκαλοπάτια προς τα κάτω, ένα πλατύσκαλο και δυο ακόμα σκαλοπάτια προς τα αριστερά ήταν ο δρόμος της. Κατόπιν ο διάδρομος διακλαδιζόταν, διχάλα θαρρείς. Αριστερά, οι τουαλέτες των ανδρών, δεξιά των γυναικών. Άσπρο πλακάκι με κιτρινισμένη γιρλάντα στις άκρες, κάλυπτε όλο το χώρο. Οι πόρτες βαμμένες μπλε, ένα μπλε βαθύ σαν σκοτεινή θάλασσα. Όχι, όχι, σαν το μπλε του καλύμματος των Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-67634956921446996442007-04-15T07:25:00.001-07:002007-04-15T23:06:39.329-07:00ΑΠΟΠΕΙΡΑΗ υγρασία είχε εγκατασταθεί στην πλατεία. Κάθισε στα πράγματα απλά κι έστησε βασίλειο. Γυάλισε τις αιωνόβιες πλάκες, δρόσισε το διψασμένο στόμα των πέτρινων λιονταριών, που βαρέθηκαν να βρυχούνται αθόρυβα και υποκρίνονταν. Οι νύμφες συνέχιζαν απτόητες τον αέναο ακίνητο χορό τους, ανέμιζαν πέπλα κι άδειαζαν υδρίες αδιαφορώντας. Δυο τρία αδέσποτα, αλαφιάστηκαν κι άρχισαν να γαβγίζουν ξετρελαμένα. «Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6518390546363642256.post-73695556680194636622007-04-15T07:21:00.000-07:002008-12-08T23:21:15.240-08:00ΤΟ ΜΑΤΙΗ στέγη των αποθηκών του Προμηθευτικού Συνεταιρισμού άφηνε την γλυκιά ζεστασιά της να περνάει στην κοιλιά του και να ενισχύει την άλλη φωτιά που τον λαμπάδιαζε. Πέντε έξι νεανικά κορμιά σκαρφαλωμένα στη στέγη περίμεναν με ανυπομονησία…. Συνήθως σκαρφάλωναν από τις σιδηροτροχιές ενός βαγονέτου που ήταν παρατημένο από κάποιον εργολάβο, με γρήγορες κινήσεις σαν χιμπατζήδες, ένας ένας να μην δίνουν Νίκος Μεντζίνηςhttp://www.blogger.com/profile/13279766046230141724noreply@blogger.com0